Açıklama

Mingus Mingus Mingus Mingus Mingus, caz tarihinin en nevigasyonel, dahi ve öfkeli figürlerinden biri olan kontrbasçı ve besteci Charles Mingus'un Impulse! Records etiketiyle Ocak 1964'te yayımlanan başyapıtlarından biridir. Bestecinin kendi adını beş kez tekrarladığı bu ikonik isimli albüm, Mingus'un kariyeri boyunca yazdığı en güçlü bestelerin, geniş ve görkemli bir büyük caz orkestrası (big band) eşliğinde yeniden düzenlenip icra edildiği muazzam bir gövde gösterisidir.

Albümün büyük bölümü, Mingus'un bir diğer efsanevi albümü olan The Black Saint and the Sinner Lady (1963) ile aynı kayıt dönemlerinde (Ocak ve Eylül 1963) şekillenmiştir.

Bu albüm, Charles Mingus'un sadece harika bir basçı değil, Duke Ellington ekolünden gelen dahi bir orkestra şefi ve aranjör olduğunu kanıtlar. Müzisyenlerin özgürce doğaçlama yapmasına izin verirken, orkestranın o karmaşık ve köşeli Mingus partisyonlarını kusursuz bir disiplinle çalmasını sağlamıştır. Caz tarihinin en enerjik, çiğ ve dinamik büyük orkestra albümlerinden biri kabul edilir.

Mingus bu albümde, eski ve ünlü bestelerini yeni isimlerle ve çok daha zengin orkestra düzenlemeleriyle sunmuştur. Şarkı listesi ve orijinal halleri şu şekildedir:

II B.S. (04:46): Albümün açılışını Mingus'un o meşhur, yırtıcı kontrbas solosu yapar. Bu parça aslında Mingus'un en ünlü sivil haklar protestosu şarkılarından biri olan **"Haitian Fight Song"**un daha hızlı ve agresif bir büyük orkestra yorumudur.
I X Love (07:38): Mingus'un daha lirik, romantik ve geniş üflemeli armonileri barındıran derin bir ballad'ıdır (Orijinal adı: Nouroog).
Celia (06:12): Mingus'un karmaşık ritim yapılarını ve ani tempo değişikliklerini seviyorsanız, orkestranın adeta bir makine gibi işlediği bu parça tam bir deha ürünüdür.
Mood Indigo (04:43): Mingus'un en büyük ilham kaynağı olan Duke Ellington'ın ölümsüz klasiğine getirdiği, karanlık ve büyüleyici bir saygı duruşu yorumu.
Better Get Hit in Yo' Soul (06:28): Kilise müziklerinden (Gospel) ve blues'dan beslenen, el çırpma ritimleriyle bezeli, dinleyeni adeta yerinden zıplatan devasa bir coşku patlamasıdır (Orijinal adı: Better Git It in Your Soul).
Theme for Lester Young (05:51): Büyük saksofoncu Lester Young'ın ölümü üzerine Mingus'un yazdığı hüzünlü ve ağıtsal başyapıt (Orijinal adı: Goodbye Pork Pie Hat).
Hora Decubitus (04:43): Albümün kapanışını yapan, Eric Dolphy'nin bas klarnetiyle adeta alev aldığı, çok hızlı ve kaotik bir hard-bop fırtınası.